Sunday, March 29, 2009

၂၀၀၉ ခုနွစ္ မတ္လ ခရီးသြား မွတ္တမ္း အမွတ္ (၁)

မတ္လ ၁၇ ရက္ေန႕ မွာ အိမ္ကစၿပီး ထြက္ၾကတယ္။
မွန္းထားတာက မနက္ ၈ နာရီ နဲ႔ ၉ နာရီ ၾကားေပါ႕။
ထြက္ခါနီး မွာ ကားေသာ႕ေပ်ာက္လုိ႕ရွာရတာက တနာရီမကၾကာပါတယ္။ ဘယ္သူကမွ ဘယ္သူ႕ကုိ အၿပစ္တင္လုိ႕မရေတာ႕ဘူး။ ခရီးမထြက္ခင္ ထုပ္ပုိးတာနဲ႕ တအိမ္လုံးလည္း ဗုံးက်ဲထားလားေအာက္ေမ႕ရတယ္။ ေနာက္ဆုံးၿပန္ေတြ႕တာ ကလက္ေဆာင္ယူသြားမဲ႕ ပဲေၾကာ္အထုပ္ရဲ႕ ေအာက္မွာေပါ႕။ ၾကဳံလုိ႕ေၿပာရအုံးမယ္...ခရီးသြားရင္ အေဝးကသူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ ပဲေၾကာ္ နဲ႕ ငွက္ေပ်ာပင္ သယ္ရတာက ကြ်န္မ အတြက္ထုံးစံတခုလုိၿဖစ္ေနၿပီ။

မနက္ ၁၁ နာရီ မွာ L.A ၿမဳိ႕ကေန တကယ္ပဲထြက္ၿဖစ္ပါတယ္။ တခုေကာင္းတာကေတာ႕ ကုိယ္႕ ကား နဲ႕ ကုိယ္ ေမာင္းတဲ႕ ခရီးဆုိေတာ႕ ဆႏၵရွိသလုိ ဟုိဝင္ဒီထြက္ လုပ္လုိ႕ရတာပါပဲ။

Sacramento ၿမဳိ႕ အထြက္မွာ ညေနစာ ထမင္းကုိေအးေအးေဆးေဆး ထုိင္စားၾကတယ္။ Sacramento ကုိလြန္လာၿပီးတာနဲ႕ ထူးဆန္းတဲ႕ၿမင္ကြင္းေတြကုိ စၿပီးေတြ႕ရပါတယ္။ လယ္ကြင္းစိမ္းစိမ္းေလးေတြကုိေတြ႕ရေတာ႕ ဗမာၿပည္ကုိ လြမ္းမိေသးတယ္။
ေခ်ာင္းေတြ ၿမစ္ေတြကလည္း အမ်ားၾကီးပဲ။ L.A မွာ မၿမင္ရတဲ႕ၿမင္ကြင္းမ်ဳိးေတြေပါ႕။

Oregon ကုိမဝင္ခင္မွာပဲ ေတာင္တက္ေတာင္ဆင္းေတြ က စေတာ႕တာပဲ။ ည ၁၁နာရီ ေက်ာ္ေက်ာ္ေလးမွာပဲ တည္းမယ္႕ ဟုိတယ္ကုိေရာက္တယ္။

တလမ္းလုံး ပင္ပန္းလာ သမ်ွကုိ အတုိးခ်ၿပီး နား ရေတာ႕တာပဲ။

ေနာက္တေန႕ မနက္က်ေတာ႕ ပတ္ဝန္းက်င္ ေလ႕လာေရး ထြက္က်တယ္။
ၿမင္သမ်ွၿမင္ကြင္းေတြကေတာ႕ စိမ္းစိမ္းစုိစုိ ပါပဲ။ ဟုိနားဒီနား ကားေလ်ွာက္ေမာင္းၿပီးေတာ႕ ဟုိတယ္မွာ ၿပန္နားၾကတယ္။ မနက္လည္း က်ေရာ ဆက္လက္၍ ခရီးထြက္ၾကၿပန္ေရာ။

Wednesday, January 28, 2009

၄ နွစ္ၿပည္႕ေမြးေန႕

သမီးေလး ၄နွစ္ ၿပည္႕တဲ႕ အခ်ိန္ရဲ႕ အေၾကာင္းအရာေလး ေတြကုိ မ်ွေဝထားတာပါ။

အမွတ္တရ ေတြ အၿပည္႕နဲ႕ေပါ႕။

ပစၥည္းဆုိတာ ၾကိဴက္ တုိင္း လုိခ်င္တုိင္း ဝယ္လုိ႕ မရဘူးဆုိ တာ သင္ထားေပးေတာ႕
သမီးက သူ႕ေမြးေန႕ မေရာက္ခင္ ၆လ ေလာက္ထဲက သူၾကိဴက္တာ တခုခုေတြ႕ရင္ သူ႕ေမြးေန႕မွာ သူ႕ကုိ လက္ေဆာင္ေပးဖို႕ ေၿပာပါတတ္ပါတယ္။

အေမၿဖစ္တဲ႕ ကြ်န္မ လည္း တတ္နူိင္သေလာက္ေတာ႕ လုိက္မွတ္ထားမိပါတယ္။ သူေၿပာတာေတြမ်ားလြန္းလုိ႕ တခ်ဴိ႕ပစၥည္းေတြ ဆုိရင္ ေအးပါ သမီးရယ္ ဆုိၿပီး ကြ်န္မ ေမ႕သြားတဲ႕ အရာေတြ ရွိသလုိ တခ်ဴိ႕ဟာေလးေတြ ဆုိရင္ လည္း အမွတ္တရနဲ႕ သတိရပါတယ္။

တကယ္တမ္း သူ႕ေမြးေန႕ အခ်ိန္လည္းေရာက္ေရာ ကြ်န္မမွာ အလုပ္မ်ားလြန္းလုိ႕ သူ႕ အတြက္ လက္ေဆာင္သြားဝယ္ေပးဖုိ႕ အခြင္႕မရေတာ႕ပါဘူး။

အဲဒါနဲ႕ သမီးရဲ႕ အေဖ ကုိပဲ အလုပ္က အၿပန္မွာဝင္ဝယ္ဖုိ႕ တာဝန္ေပးလုိက္ရပါတယ္။

သမီးလုိခ်င္တဲ႕ ပစၥည္းစာရင္းထဲမွာ အလွထားတဲ႕ ေရသူမ အရုပ္ေလးလဲ ပါပါတယ္။ သမီးက ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ႕ ပစၥည္း ေလးေတြကုိ အရမ္း နွစ္သက္ပါတယ္။ သမီးၾကဴိက္တဲ႕ အရုပ္ေလးကလည္း အင္မတန္မွ ခ်စ္စရာေကာင္း ပါတယ္။

ေရသူမ အဝယ္ထြက္တဲ႕ သမီး အေဖ ဟာကြ်န္မ ဆီကုိ သုံးခါေလာက္ တယ္လီဖုန္း လွမ္းဆက္ပါတယ္။ ေနာက္ဆုံးေတာ႕ အဆင္ေၿပတာသာဝယ္ခဲ႕ပါလုိ႕ မွာလုိက္ပါတယ္။

ဒီလုိနဲ႕ သူဝယ္လာတဲ႕ ေရသူမ ကုိ ကြ်န္မ လည္းေတာင္းမၾကည္႕မိပါဘူး။

သမီးကုိ ေပးတဲ႕လက္ေဆာင္ သုံးခု မွာ အဲဒီေရသူမ အရုပ္ေလးကုိ ေနာက္ဆုံးမွ ေပးၿဖစ္ပါတယ္။ သမီးေလးက အဲဒီ အရုပ္ေလးကုိၾကည္႕ၿပီး အၾကာၾကီးပဲ စဥ္းစားေနပါတယ္။ ၿပီးေတာ႕မွ သမီး ၾကဴိက္တယ္ ေက်းဇုူးတင္ပါတယ္ လုိ႕ေၿပာပါတယ္။

သမီးနဲ႕ ေန႕စဥ္နာရီတုိင္း ထိေတြ႕ေနတဲ႕ ကြ်န္မဟာ သမီးရဲ႕ မ်က္ႏွာေပၚက ေမးခြန္းေပါင္းမ်ားစြာကုိ ရိတ္မိလုိက္ပါတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္က်မွပဲ သူ႕အေဖ ဝယ္ေပးတဲ႕ ေရသူမ ကုိ ေသေသခ်ာခ်ာ ယူၾကည္႕မိပါတယ္။
ကြ်န္မေလ ရင္ထဲမွာ ဘယ္လုိမွ ေအာင္႕ထားလုိ႕ မရတဲ႕အတြက္ ဒီေလာက္ အရုပ္ဆုိးတဲ႕ေရသူမ ဒီတခါ ပဲေတြ႕ဖူးေသးတယ္ ေဖေဖရယ္လုိ႕ သမီးရဲ႕ အေဖကုိ ေၿပာမိပါတယ္။

ကြ်န္မတုိ႕ သားအမိရဲ႕ တုံ႕ၿပန္မႉကုိ ေတြ႕မွပဲ သူဝယ္လာတာမွားသြားၿပီလုိ႕ အေဖၿဖစ္တဲ႕သူက သေဘာေပါက္ေတာ႕တယ္။

ဒီအေၾကာင္းေလးကုိ ဖတ္မိၿပီး တုိက္ဆုိင္မွဳရွိတဲ႕ စာဖတ္သူမ်ား ၿပဴံး မိမယ္လုိ႕ ..........

Tuesday, January 27, 2009

ထူးထူးၿခားၿခား အုိဘားမား

ထူးထူးၿခားၿခား အုိဘားမား
ၿဖစ္စဥ္ရွားပါး
အုိဘားမားေၾကာင္႕
ေမွ်ာ္လင္႕ဝုိးဝါး
ဒုိ႕မ်ားအားတက္မိပါသည္။

ရွားရွားပါးပါး အုိဘားမား
ထၾကြနူိးၾကား
သင္ၾကဴိးစားေလာ႕
တုိးပြားဥစၥာ
သင္ရွာပါေလာ႕
က မာၻ႕ၿငိမ္းေအး
သင္ေပးပါေလာ႕။

ၿဖဴမဲမခြဲ
ဒုိ႕လက္တြဲ၍
ေပ်ာ္ပြဲဆင္ယင္ - ကမာၻတခြင္
ေရႊရင္ေအး၍ ေမႊးေစေသာ္
ၾကမၼာဆုိးမ်ား ေဝးေစေသာ္
ခ်စ္ၾကည္ေတးမ်ား ေသြးေစေသာ္။

ေရႊ
ဇန္နဝါရီလ ၂၁ ရက္ ၂၀၀၉

Thursday, January 22, 2009

ႏႉတ္ခြန္းဆက္စကား

ကြ်န္မေလ စာေရးခ်င္ တာၾကာပါၿပီ။
ဒါေပမယ္႕ တခါမွ မေရးၿဖစ္ပါဘူး။
အခ်ိန္မေပးနုိင္တာရယ္၊ ကုိယ္႔ကုိကုိယ္ မယုံၾကည္ေသးတာရယ္၊ ေနာက္ဆုံးတခ်က္က ကြ်န္မ ၿမန္မာလုိ မရုိက္တတ္တာေၾကာင္႔ပါပဲ။ အဲဒီလုိ အေၾကာင္း မ်ားစြာေၾကာင္႕ ပဲ စာေရးခ်င္တဲ႕ ကြ်န္မရဲ႕ ဆႏၵေတြဟာ ခရီးေဝးေဝး မေရာက္ခဲ႕ပါဘူး။
ကြ်န္မ စာေရးခ်င္တာကုိ သိၿပီး အၿမဲတမ္း အာေပးတုိက္တြန္းတဲ႕သူ နွစ္ေယာက္ ရွိပါတယ္။ တေယာက္က ကြ်န္မ ရဲ႕ ခ်စ္ေသာခင္ပြန္း၊ ေနာက္တေယာက္ကေတာ႕ ကြ်န္မတုိ႕ ဇနီးေမာင္ႏွံ နွစ္ေယာက္စလုံး ေလးစားရတဲ႕ အစ္ကုိၾကီး ကုိေအးဝင္း ပါပဲ။
မထင္မွတ္တဲ႕ ေန႕တေန႕ မွာ ဗမာၿပည္မွာရွိတဲ႕ ကြ်န္မရဲ႕အစ္မ တေယာက္က စာအရွည္ၾကီးတေစာင္ေရးလာပါတယ္။ ဟုိး အရင္ကထဲက ၿမန္မာၿပည္ မွာရွိတဲ႕ ေမာင္ႏွမ မ်ား ဆီ ကုိ စိတ္ထဲမွာ စာအေစာင္ေပါင္းမ်ားစြာကုိ ေရးေပမယ္႕ လည္း တခါမွလက္ေတြ႕မွာ မလုပ္ၿဖစ္ခဲ႕ပါဘူး။

ဒီတခါေတာ႕ အစ္မဆီကုိစာၿပန္ခ်င္တဲ႔ ဆႏၵက ၿပင္းၿပလြန္းေတာ႕ ကြ်န္မ ၿမန္မာစာကုိ ကြန္ၿပဴတာမွာရုိက္တတ္ေအာင္ ၾကဳိးစားၿပီး ေအာင္ၿမင္စြာနဲ႔ စာတေစာင္ ကုိ ၿပီးေအာင္ေရးလုိက္နႈိုင္သလုိ ၿပန္ၿပီးေတာ႕လည္း ပုိ႔ လုိက္္နုိ္္ု္ုင္ပါတယ္။

ဒီအေၾကာင္းကုိ ကြ်န္မ အစ္မၾကီး သိရရင္ ဝမ္းသာမယ္ထင္ပါတယ္။

အဲဒီလုိ လုပ္ၿဖစ္သြားတာက ကြ်န္မရဲ႕ အိပ္မက္ေတြကုိ အေကာင္အထည္ေဖာ္နုိင္ေအာင္ တြန္းပုိ႕လုိက္သလုိပါပဲ။

ကုိကုိ နဲ႕အတူ ကုိေအးဝင္း ကုိလည္း ေက်းဇူး အမ်ားၾကီးတင္ပါတယ္။

အခုေတာ႕ ကြ်န္မ စာေရး ၿဖစ္ပါၿပီ။